New document

Kekova, Bitlis i Pamukale
Kekova je prelepo ostrvo na mediteranskoj obali i njegovim imenom se zove cela grupa slikovitih ostrva u ovoj oblasti.
Zemljotresi su se veoma često javljali u ovoj oblasti, tako da je veći deo antičke Apolonije na severnoj obali Kekove skliznuo u more i tako je nastao neverovatan potopljen grad, koji možete videti kroz jasnu plavu vodu. Možete ovuda i plivati, među mermernim dvoranama, stubovima i kamenim stepenicama zgrada koje datiraju iz petog veka pre nove ere. Na obali zaliva Tersane se vide ostaci vizantijske crkve sa freskama.
Oni koji su preživeli zemljotres otišli su preko vode do kopna i osnovali drevne gradove Simena (što je danas mesto gde se nalazi malo ribarsko selo Kale), Teimusa i Aperlaija. Simena je osnovana 3000 godine pre nove ere i jednom je bila veoma razvijen grad, koji je kovao sopstveni metalni novac prvi put u četvrtom veku pre nove ere. Počeo je da slabi od devetog veka nove ere, kada ga je zemljotres jako oštetio. Uništena tvrđava kao i zamak Kalekoj, imaju karakteristike likijskog perioda (168. godine pre nove ere do četvrtog veka), koji karakterišu šiljati lukovi, a na zidovima se vidi da su popravljani tokom vizantijske ere. Unutra se nalazi malo pozorište sa sobama za 400 posetilaca, mesto za orkestar i svlačionica za glumce.
Izvan zidina se nalaze ruševine Posejdonovog hrama, koji gleda na more i daje prelep pogled na celu oblast i njihove zalive, ostrva i rukavce, a dalje prema moru nalaze se ostaci kuća, grobnica i kupatilo.
Grad Bitlis nalazi se u centru oblati koja nosi isto ime, usred zelene oaze, na pritoci reke Tigris, između planina u istočnoj Anatoliji. Nalazi se na 1.500 m nadmorske visine i grad je okružen stablima oraha, a takođe je i važan centar proizvodnje duvana i meda.
Najvidljiviji spomenik u samom gradu je Vizantijski zamak, čije se višeugaone kule izdižu iznad džamije Uli iz dvadesetog veka, Serefhan Medrese, džamija Serefi i mauzolej Bajindir Kumbet, i svi su napravljeni od lokalnog tamnog kamena. U gradu se nalazi mnogo starih građevina sa jermenskim natpisima iznad vrata, a groblje Seldžuk ima grobnice sa natpisima iz dvanaestog veka.
U blizini se mnogo toga može videti: jezero Van (Van Golu), najveće tursko jezero, koje je veliko skoro kao Luksemburg i iz koga ne ističe voda, tako da sumporni izvori u jezeru čine vodu veoma slanom. Ova oblast je postojbina poznatih Vanskih mački. One imaju dugo belo krzno i po jedno plavo i jedno žuto oko. One uživaju da se kupaju u jezeru, u kome love retku vrstu malog šarana.
Ahlat, malo severnije, bio je u dvanaestom veku glavni grad kneževine Seldžuk. Stari grad je sada napušten i izgleda kao muzej na otvorenom sa ostacima nekoliko seldžučkih građevina, mauzoleja na otvorenom sa ostacima nekoliko seldžučkih građevina, mauzoleja sa natpisima, kao i grobnicama. Idući dalje možete naići na ostatke antičkog grada Adildževaz u kome je pronađeno mnogo važnih objekata, a na zapadu se nalazi zamak Kef. Ostrvo Akdamar Adasi, na jugoistočnom delu jezera, mesto je na kome se nalazi izvanredna jermenska crkva iz desetog veka.
Bazeni i terase Pamukale su čuda prirode, a nalaze se oko 20 km od Denizija. Ime znači „tvrđava pamuka” i prema legendi ovde su Titani raširili svoj pobrani pamuk da se osuši. Posetiocima više nije dozvoljeno penjanje oko Pamukala, ali još uvek mogu da plivaju u jednom od bazena tople vode obližnjih hotela.
U stvarnosti ovo predstavlja ogromnu blistavu liticu koja vodi od vulkanskog platoa visine 100 m, iz koga voda kulja u svakom pravcu. Tople struje mlečne vode, pune kalciju-karbonata i ostalih minerala, teku od platoa i niz liticu, stvarajući zaravni i prepune basene i sve na svom putu prekrivaju belim mineralnim naslagama. Tokom vekova litica se pretvorila u masivne, sjajne vodopade i velike zavese vode. Zvuk vode koja prska i pravi mehuriće može se svuda čuti.
Stari Grci i Rimljani verovali su da je voda lekovita – i ovde su sagradili grad Hierapolis, koji datira iz 190. godine pre nove ere. To je ogroman kompleks lukova, stubova, toplih kupatila, crkvi i fascinantnih grobalja. Pozorište je dobro očuvano i restaurisano, sa sedištima od kamena za 15.000 ljudi. Grad je pogodio nekoliko zemljotresa i konačno je napušten tokom četrnaestog veka, ali njegove ruševine zaista vredi videti.
11/19/2015 08:42:17
blog
Name
Email
Comment
Or visit this link or this one